Holleken

Het fotoboek HOLLEKEN bevat 28 nieuwe zwart-witfotowerken van MARTIJN DOOLAARD [1966]. LAURENT DE MAERTELAER schreef de inleiding [NL + ENG].Gestaag werkt fotograaf MARTIJN DOOLAARD [NL] verder aan een consistent oeuvre van zwart-witwerken, voornamelijk portretten. Aan de hand van de zeven voorgaande, door Voetnoot uitgegeven boeken is een duidelijke ontwikkeling waar te nemen in het werk van deze gedreven kunstenaar die consequent zijn eigen weg zoekt/volgt en daarbij steeds vrijer wordt in zijn uitingen.Met de reeks portretten Holleken keert Martijn Doolaard terug naar Assenede, de landelijke gemeente in het Belgische Oost-Vlaanderen waar hij is geboren en opgegroeid. De titel Holleken verwijst naar de lange dijk die zich van Assenede door het krekengebied uitstrekt tot in het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen: 't Holleken is de naam van die dijk waaraan het voormalige arbeidershuisje van Martijns ouders gelegen was.Zijn portretten zijn eigenzinnige verbeeldingen van herinneringen aan personen die een belangrijke rol speelden in zijn jeugd. Doolaard mijdt iedere vorm van identificatie, het individu verschuilt zich achter een stortvloed aan zwart, grijs en wit. Al wordt door sommige titels voor ingewijden een tipje van de sluier opgelicht.LAURENT DE MARTELAAR in zijn inleiding: 'Doolaards herinneringen aan 't Holleken zwollen in de loop der tijd aan. De huiselijke warmte die hij er beleefde was ongeëvenaard en dichter bij het leven zou hij naar eigen zeggen nooit komen: 'Altijd als ik me ietwat ontheemd voel, weet ik me op 't Holleken in gedachten altijd veilig. Geen wonder dat ik er in mijn kunst terug naar toe trok. 't Holleken is eigen aan mij.' Opnieuw zijn Doolaards portretten picturale uitdagingen, stuk voor stuk vrije vormen van expressie die getuigen van een dramatisch expressionisme en een explosieve vormentaal. Met schilderkunstige technieken bewerkt de kunstenaar bestaande of zelfgemaakte foto's, en herschept hij zijn fascinatie voor de dijk tot een idiosyncratisch en verbeten universum met een eigen realiteitsgehalte. Zijn artistieke praxis bestaat eruit het spanningsveld tussen abstractie en figuratie, tussen schilderkunst en fotografie, tussen het zichtbare en het verborgene te bespelen. Doolaards beelden zetten zich demonstratief en resoluut af tegen de banaliteit van het natuurgetrouwe.'