Alle ouders dromen van een goede band met hun kind, elk kind heeft het vermogen zich aan de ouder te hechten. Toch is een hechte band tussen ouder en kind niet vanzelfsprekend. Door stresserende levensomstandigheden zoals armoede of vroege moeilijke gehechtheidservaringen van de ouder vinden ouder en kind elkaar soms niet. Dit maakt een kind kwetsbaar, want veilige gehechtheid biedt een kind meer kans op een gezonde ontwikkeling.
Helpende handen verduidelijkt concepten van de gehechtheidstheorie aan de hand van voorbeelden van ouders met kinderen tussen 0 en 3 jaar. Het beschrijft hoe kinderen en ouders op een veilig of onveilig spoor terechtkomen en wat hulpverleners kunnen doen om veilige gehechtheid tussen ouder en kind te bevorderen. Essentieel is een relationele aanpak met oog voor kind én ouder. Daarnaast staan in het boek aanbevelingen voor beleid en organisaties. Zo biedt het handvatten om de preventie en hulpverlening aan kwetsbare ouders en kinderen te ondersteunen.
Helpende handen groeide in dialoog met mensen in armoede, hulpverleners, beleidsverantwoordelijken en academici. Het is een inspiratiebron voor professionelen en vrijwilligers die met jonge kinderen en hun ouders werken, voor leidinggevenden van welzijnsorganisaties, gezondheidsinstanties en scholen, voor beleidsmakers, docenten en studenten.
