Eén vierkante kilometer ellende

BUREAU WARMOESSTRAAT staat symbool voor de roerige geschiedenis van de Amsterdamse Wallen. In 1966 begon de jonge inspecteur Joop van Riessen hier zijn loopbaan, bij wat toen al het bekendste politiebureau van Nederland was. In de wachtruimte zaten op een bankje bijna permanent dronkenlappen voor wie geen plaats meer was in de smerige cellen in de kelder. De sabels van de agenten hingen er ook, waarmee ze optraden bij straatgevechten en caféruzies. Elke ochtend werd het braaksel en bloed van de nacht tevoren van de balie gesopt. Boven zaten de doorgewinterde rechercheurs.Met de komst van harddrugs, dealers en junks naar de Wallen groeide het bureau in de jaren 70 en 80 uit tot het beruchtste politiebureau van Nederland. Drugs, prostitutie, gokken, berovingen en moorden, normvervaging en corruptie bij de politie, het was pure ellende op die ene vierkante kilometer.Van Riessen zou later, inmiddels lid van de korpsleiding, verantwoordelijk worden voor de sluiting van Bureau Warmoesstraat in 2001. Het aantal incidenten was te groot, het imago te beschadigd, en een nieuwe start op een andere locatie was noodzakelijk. In 'Eén vierkante kilometer ellende' vertelt Van Riessen over deze bewogen periode, zijn persoonlijke ervaringen en de harde realiteit van politiewerk in het Amsterdam van toen.